ARTIKELEN

Wij delen graag onze kennis en inzichten
Nieuws

Column - Vousvoyeren

Alsof ik terug in de tijd stap, loop ik de stenen trap op... Ik loop naar de draaideur die met rood/wit lint en een briefje dat verwijst naar de ‘zij-ingang’ versiert is, die kende ik nog niet. De zij-ingang schijnt verstopt te zitten achter een rookgordijn van studenten... en ik maar denken dat roken niet meer hip was.

Op de onderste verdieping, ergens verscholen in de hoek, bevinden zich de kantoortjes. Elk hokje gevuld met teveel tafels en daaromheen 11 studenten op bureaustoelen, een kast en een whiteboard. Ik zoek Student Company B! Het groepje dat ik dit jaar ga begeleiden als externe bedrijfsbegeleider voor Jong Ondernemen. Als ik binnenkom stel ik mij voor en schud de handjes ondertussen worden er gehaast nog wat papieren weggemoffeld en oordopjes uit de oren getrokken. Een groep onbekenden die net twee weken geleden bij elkaar in een kantoortje gestopt zijn met de mededeling ‘start maar een bedrijf!’. Dit is natuurlijk erg kort door de bocht, maar wel ongeveer hoe ik het destijds zelf ervaarde in mijn Student Company. Het grappige is dat ik nog geen 9 jaar geleden zelf in een Student Company gezeten heb en toch niet heel veel ouder ben dan deze enthousiaste jonge studenten, desondanks wordt ik steevast met ‘u’ aangesproken. De cliché opmerking ‘zeg maar gewoon je en jij, want zo oud ben ik nog niet’ heeft tot op heden (2 maanden verder) nog geen uitwerking gehad. Als externe bedrijfsbegeleider krijg je waarschijnlijk een zekere vorm van autoriteit mee, comes with the job denk ik dan maar. Grappig hoe mensen soms reageren op het ‘u’ zeggen. In zekere zin worden we standaard verwacht om bij oudere mensen of mensen met een zekere autoriteit te vousvoyeren, maar we krijgen bijna altijd direct terug ‘zeg maar jij’. Dan denk je nou de volgende keer zeg ik gewoon meteen je en jij, maar dat wordt dan weer als onbeleefd ervaren. Volgens de etiquette moet je ‘u’ zeggen tot degene aangeeft dat je mag tutoyeren. In feite heb je dus een bepaalde toestemming nodig om te mogen tutoyeren. Gek genoeg was de jij-vorm tot de 17e eeuw de enige vorm van aanspreken. Er was geen verschil tussen vousvoyeren en tutoyeren, nadat in de 13e eeuw de ‘du’ en ‘thu’ tutoyeer-vorm verdwenen was. In de 17e eeuw begonnen de heren in hogere kringen elkaar met ‘Uwe Edelheit’ aan te spreken, wat later tot U.E. verkort werd en uiteindelijk de U-vorm is geworden. Hiermee werd het vousvoyeren nieuw leven ingeblazen. Mijn pleidooi is, laten we de u-vorm weer afschaffen en gewoon je en jij als standaard aanspreekvorm hanteren, net als in het Engels geen onderscheid maken. Maakt het makkelijker voor iedereen en we helpen gelijk de eind twintigers en begin dertigers van de confrontatie af dat ze ‘oud’ worden.